Idź spokojnie przez pośpiech i zgiełk, pamiętaj, jakie ukojenie daje cisza.
Bądź na możliwie dobrej stopie ze wszystkimi, jeżeli możesz przy tym pozostać wierny sobie.
Wykładaj swoją prawdę spokojnie i jasno i słuchaj innych, nawet nudziarzy i nieuków, każdy z nich ma też swoją historię.
Unikaj ludzi napastliwych i krzykaczy, są udręką ducha.
Porównując siebie z innymi możesz stać się pyszny lub zgorzkniały, zawsze bowiem będą lepsi i gorsi od ciebie.
Niechaj twe dokonania, tak jak i zamierzenia, będą ci źródłem radości. Doskonal się stale w swoim rzemiośle, choćby było najskromniejsze, jedyna pewna wartość w zmiennych kolejach losu.
Bądź sobą. Przede wszystkim nie udawaj uczuć. Ale też nie traktuj miłości cynicznie, bowiem wobec rozczarowań i oschłości jest ona wieczna jak trawa.
Przyjmuj spokojnie co lata doradzają, z wdziękiem rezygnując z rzeczy właściwych młodości. Hartuj siłę ducha, a będzie ci tarczą w nagłym nieszczęściu. Ale nie dręcz się ponurymi przewidywaniami. Wiele obaw rodzi się ze znużenia i samotności.
Przestrzegaj zdrowych rygorów, lecz poza tym szanuj siebie samego. Jesteś dzieckiem wszechświata, podobnie jak drzewa i gwiazdy masz prawo być tutaj.
Choć pełen fałszywych pozorów, mozołu i zniweczonych marzeń, świat mimo wszystko jest piękny. Patrz uważnie. Staraj się być szczęśliwy...